Essay van Tamarah Loppies
Wanneer we het over veiligheid in het algemeen hebben denken de meeste mensen aan een combinatie van de regering en eventuele terroristische aanslagen op Nederland of andere continenten van de wereld. Wellicht denken een aantal mensen zelfs aan een scene van de tv- serie 24, waarin elk uur wel een terroristische aanslag of dreiging daarvan is. Zelden denken mensen echt aan de veiligheid in hun directe woon of werkomgeving. Terwijl er in je woon of werkomgeving veel sneller sprake is van gevaar; een ongeluk zit immers in een klein hoekje.
Wanneer is je woonomgeving veilig genoeg zodat je kinderen zonder gevaar kunnen exploreren? Wees eens eerlijk; heeft u alle stopcontacten afgedekt toen uw kinderen nog klein waren? En heeft u nooit een heet kopje thee onbeheerd op de salontafel laten staan terwijl de kinderen in de buurt daarvan aan het spelen waren? Feit is veiligheid zit in de kleine dingentjes, niet alleen thuis en met kleine kinderen; ook in uw werkomgeving.
In enkele artikelen die ik heb gelezen over veiligheid op het werk en de ARBO- wet zijn de meningen over de waarde van deze wet verdeeld. In het algemeen is er namelijk niks mis met de ARBO- wet; zeker niet wanneer je zelf werknemer bent in een bedrijf dat werkt met gevaarlijke stoffen. De uitspraak van staatssecretaris Rutte “Het Nederlandse arbobeleid is doorgeschoten” vindt ik dan ook niet terecht. Het artikel genaamd de tegenspraak van Jan de Wit (SP); “Die Arbo- regels zijn niet voor niets uitgevonden” geeft je inzicht in de regels van de Arbo-wet. En die gaan over zowel ‘grote’ dingen als brandveiligheid maar ook over kleine dingen als het zitvlak van de stoel van de receptioniste. Nou en dat wij strengere regels hanteren dan de Europese richtlijnen, daarvoor zijn het toch ook richtlijnen? Als je de economie elke keer wilt verbeteren moet je toch ook rekening houden met de werknemers en hun gezondheid? Dan maar een nieuwe stoel aanschaffen omdat het zitoppervlakte 1,5 centimeter te smal is; wij mensen worden toch ook steeds breder? Maar goed dat is een ander maatschappelijk probleem.
Toch kan ik wel begrijpen dat je als werkgever weleens moe wordt van al die kleine regeltjes, zo ook Dick van het Veld (zie artikel “ARBO wet niet meer nodig”).
Dick is manager van een bedrijf dat mensen met een handicap vervoert. Drie jaar geleden veranderde de wet wat betreft de bestuurdersstoelen van de vervoersbussen; er moest een bepaald minimum verstelbaarheidsmarge mogelijk zijn, en dat haalde zijn stoelen met 1,22 cm net niet. Gevolg daarvan was dat Dick al zijn bestuurdersstoelen moest vervangen terwijl de chauffeurs aangaven dat het qua comfort niet uitmaakte. Dick is er dan ook voorstander van dat de algemene regels omtrent veiligheid in je werkomgeving moeten blijven bestaan maar dat er met de regels over dit soort kleinigheden ‘gespeeld’ mag worden. Immers is hij best bereid zijn chauffeurs een andere stoel te geven als zij rugklachten hebben. “Een beetje souplesse, niet te veel regels maar hart voor je mensen. Wie hart voor zijn personeel heeft, heeft hart voor zijn bedrijf.”
Ik vraag mij af of winstgevende bedrijven hier ook zo over denken; of zij de gezondheid en veiligheid van hun werknemers boven hun winstmarge kunnen én willen zetten. Als “maatschappelijk werker- to be” zou ik niets minder vanzelfsprekend vinden. Maar ach.. wat is tegenwoordig nog vanzelfsprekend? Heel Nederland wordt aangestuurd door regels en protocollen.. misschien is dat wel veiligheid; ingebonden in regels en wetten.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten