Ken je ze nog, die typcursussen die je kon volgen op de basisschool? Over zoveel aanslagen per minuut en zo min mogelijk typefouten... inderdaad, ik heb ze nooit gevolgd :-) maar toch kreeg ik gister een leuke opmerking naar mn hoofd van de receptioniste op mn werk.
Wegens overleggen moest ik noodgedwongen uit mijn kantoor (ik deel het hok samen met de praktijkbegeleidsters) en ik moest dus op de gang in het internetcafe zitten. Vlak bij de receptie en ik was een BBQ aan het organiseren. Flink wat typewerk was het niet maar ik wou het wel zo snel mogelijk af hebben en dus typte ik op een lekker tempo (zo ongeveer MSN-tempo, wat volgens mij vandaag de dag wel een begrip kan worden genoemd) hoor ik van om het hoekje; "Tamarah? Laat je het toetsenbord wel heel?" Hehe,.. *oeps*
Wat ik ook nog wel even kwijt wil over 'ons hok' is dat het ook echt zo gezien wordt. Gister vroegen enkele collega's aan ons of ze ons hok even mochte gebruiken. Kijk; dan wordt het toch wel erg he.. als andere mensen jouw kantoor (en het heeft zelfs ramen) als hok gaan zien.. misschien komt het omdat we echt weggestopt zijn. Wij zijn de allerlaatste ruimte voordat je de instelling via de achterdeur verlaat! Bovendien zit de afdeling AB ook meer op de gang dan op kantoor wegens gesprekken met leerlingen van de praktijkbegeleiders. Ik zeg; als we dan toch alles gaan verbouwen, bouw dan ook gelijk een goed AB-kantoor! :-)
Nou staat er nog een stukje van de titel onbeschreven, namelijk; E-bay heartbeats. Misschien vraagt u zich af WTF is E-bay? (of heartbeats, dat kan natuurlijk ook). E-bay is een online veiling site met kopers en verkopers over de hele wereld! (en dat is positief nu de dollar steeds minder waard is) Ik kan u vertellen; E-bay is een true addiction. Het is een uitermate slim opgezette constructie die kopers manipuleert. (geen typecursus; dus wel spellingsfouten :-p) Weet u wat er staat wanneer je een object gewonnen hebt? "Gefeliciteerd u heeft het product in de laatste seconden gewonnen. U heeft uw concurrentie verslagen!" Dat geeft menig mens toch een kick; hun concurrentie verslaan? And that's what makes it so addictive... en natuurlijk ook het tegen elkaar op bieden; tot in de laatste seconde is je plaats als hoogste bieder niet vastgesteld. Erg spannend en verslavend dat E-bay.. je krijgt er echt een aantal heartbeats van bij!
vrijdag 6 juni 2008
dinsdag 3 juni 2008
zondag 1 juni 2008
Wat is veiligheid voor u?
Essay van Tamarah Loppies
Wanneer we het over veiligheid in het algemeen hebben denken de meeste mensen aan een combinatie van de regering en eventuele terroristische aanslagen op Nederland of andere continenten van de wereld. Wellicht denken een aantal mensen zelfs aan een scene van de tv- serie 24, waarin elk uur wel een terroristische aanslag of dreiging daarvan is. Zelden denken mensen echt aan de veiligheid in hun directe woon of werkomgeving. Terwijl er in je woon of werkomgeving veel sneller sprake is van gevaar; een ongeluk zit immers in een klein hoekje.
Wanneer is je woonomgeving veilig genoeg zodat je kinderen zonder gevaar kunnen exploreren? Wees eens eerlijk; heeft u alle stopcontacten afgedekt toen uw kinderen nog klein waren? En heeft u nooit een heet kopje thee onbeheerd op de salontafel laten staan terwijl de kinderen in de buurt daarvan aan het spelen waren? Feit is veiligheid zit in de kleine dingentjes, niet alleen thuis en met kleine kinderen; ook in uw werkomgeving.
In enkele artikelen die ik heb gelezen over veiligheid op het werk en de ARBO- wet zijn de meningen over de waarde van deze wet verdeeld. In het algemeen is er namelijk niks mis met de ARBO- wet; zeker niet wanneer je zelf werknemer bent in een bedrijf dat werkt met gevaarlijke stoffen. De uitspraak van staatssecretaris Rutte “Het Nederlandse arbobeleid is doorgeschoten” vindt ik dan ook niet terecht. Het artikel genaamd de tegenspraak van Jan de Wit (SP); “Die Arbo- regels zijn niet voor niets uitgevonden” geeft je inzicht in de regels van de Arbo-wet. En die gaan over zowel ‘grote’ dingen als brandveiligheid maar ook over kleine dingen als het zitvlak van de stoel van de receptioniste. Nou en dat wij strengere regels hanteren dan de Europese richtlijnen, daarvoor zijn het toch ook richtlijnen? Als je de economie elke keer wilt verbeteren moet je toch ook rekening houden met de werknemers en hun gezondheid? Dan maar een nieuwe stoel aanschaffen omdat het zitoppervlakte 1,5 centimeter te smal is; wij mensen worden toch ook steeds breder? Maar goed dat is een ander maatschappelijk probleem.
Toch kan ik wel begrijpen dat je als werkgever weleens moe wordt van al die kleine regeltjes, zo ook Dick van het Veld (zie artikel “ARBO wet niet meer nodig”).
Dick is manager van een bedrijf dat mensen met een handicap vervoert. Drie jaar geleden veranderde de wet wat betreft de bestuurdersstoelen van de vervoersbussen; er moest een bepaald minimum verstelbaarheidsmarge mogelijk zijn, en dat haalde zijn stoelen met 1,22 cm net niet. Gevolg daarvan was dat Dick al zijn bestuurdersstoelen moest vervangen terwijl de chauffeurs aangaven dat het qua comfort niet uitmaakte. Dick is er dan ook voorstander van dat de algemene regels omtrent veiligheid in je werkomgeving moeten blijven bestaan maar dat er met de regels over dit soort kleinigheden ‘gespeeld’ mag worden. Immers is hij best bereid zijn chauffeurs een andere stoel te geven als zij rugklachten hebben. “Een beetje souplesse, niet te veel regels maar hart voor je mensen. Wie hart voor zijn personeel heeft, heeft hart voor zijn bedrijf.”
Ik vraag mij af of winstgevende bedrijven hier ook zo over denken; of zij de gezondheid en veiligheid van hun werknemers boven hun winstmarge kunnen én willen zetten. Als “maatschappelijk werker- to be” zou ik niets minder vanzelfsprekend vinden. Maar ach.. wat is tegenwoordig nog vanzelfsprekend? Heel Nederland wordt aangestuurd door regels en protocollen.. misschien is dat wel veiligheid; ingebonden in regels en wetten.
Wanneer we het over veiligheid in het algemeen hebben denken de meeste mensen aan een combinatie van de regering en eventuele terroristische aanslagen op Nederland of andere continenten van de wereld. Wellicht denken een aantal mensen zelfs aan een scene van de tv- serie 24, waarin elk uur wel een terroristische aanslag of dreiging daarvan is. Zelden denken mensen echt aan de veiligheid in hun directe woon of werkomgeving. Terwijl er in je woon of werkomgeving veel sneller sprake is van gevaar; een ongeluk zit immers in een klein hoekje.
Wanneer is je woonomgeving veilig genoeg zodat je kinderen zonder gevaar kunnen exploreren? Wees eens eerlijk; heeft u alle stopcontacten afgedekt toen uw kinderen nog klein waren? En heeft u nooit een heet kopje thee onbeheerd op de salontafel laten staan terwijl de kinderen in de buurt daarvan aan het spelen waren? Feit is veiligheid zit in de kleine dingentjes, niet alleen thuis en met kleine kinderen; ook in uw werkomgeving.
In enkele artikelen die ik heb gelezen over veiligheid op het werk en de ARBO- wet zijn de meningen over de waarde van deze wet verdeeld. In het algemeen is er namelijk niks mis met de ARBO- wet; zeker niet wanneer je zelf werknemer bent in een bedrijf dat werkt met gevaarlijke stoffen. De uitspraak van staatssecretaris Rutte “Het Nederlandse arbobeleid is doorgeschoten” vindt ik dan ook niet terecht. Het artikel genaamd de tegenspraak van Jan de Wit (SP); “Die Arbo- regels zijn niet voor niets uitgevonden” geeft je inzicht in de regels van de Arbo-wet. En die gaan over zowel ‘grote’ dingen als brandveiligheid maar ook over kleine dingen als het zitvlak van de stoel van de receptioniste. Nou en dat wij strengere regels hanteren dan de Europese richtlijnen, daarvoor zijn het toch ook richtlijnen? Als je de economie elke keer wilt verbeteren moet je toch ook rekening houden met de werknemers en hun gezondheid? Dan maar een nieuwe stoel aanschaffen omdat het zitoppervlakte 1,5 centimeter te smal is; wij mensen worden toch ook steeds breder? Maar goed dat is een ander maatschappelijk probleem.
Toch kan ik wel begrijpen dat je als werkgever weleens moe wordt van al die kleine regeltjes, zo ook Dick van het Veld (zie artikel “ARBO wet niet meer nodig”).
Dick is manager van een bedrijf dat mensen met een handicap vervoert. Drie jaar geleden veranderde de wet wat betreft de bestuurdersstoelen van de vervoersbussen; er moest een bepaald minimum verstelbaarheidsmarge mogelijk zijn, en dat haalde zijn stoelen met 1,22 cm net niet. Gevolg daarvan was dat Dick al zijn bestuurdersstoelen moest vervangen terwijl de chauffeurs aangaven dat het qua comfort niet uitmaakte. Dick is er dan ook voorstander van dat de algemene regels omtrent veiligheid in je werkomgeving moeten blijven bestaan maar dat er met de regels over dit soort kleinigheden ‘gespeeld’ mag worden. Immers is hij best bereid zijn chauffeurs een andere stoel te geven als zij rugklachten hebben. “Een beetje souplesse, niet te veel regels maar hart voor je mensen. Wie hart voor zijn personeel heeft, heeft hart voor zijn bedrijf.”
Ik vraag mij af of winstgevende bedrijven hier ook zo over denken; of zij de gezondheid en veiligheid van hun werknemers boven hun winstmarge kunnen én willen zetten. Als “maatschappelijk werker- to be” zou ik niets minder vanzelfsprekend vinden. Maar ach.. wat is tegenwoordig nog vanzelfsprekend? Heel Nederland wordt aangestuurd door regels en protocollen.. misschien is dat wel veiligheid; ingebonden in regels en wetten.
Abonneren op:
Posts (Atom)
